Profaza

Profaza drugiego podziału mejotycznego trwa krótko, ponieważ chromosomy między dwoma podziałami mejotycznymi są zwykle tylko częściowo zdekondensowane. Profaza II jest pod wieloma względami podobna do profazy mitotycznej. Nie dochodzi w niej do koniugacji, czyli łączenia się chromosomów homologicznych w pary, ani do crossing-over. W metafazie II chromosomy znajdują się w płaszczyźnie równikowej komórki. W żywych komórkach różnica ta nie zawsze jest jednak wyraźna. Podczas anafazy II chromatydy, połączone z mikrotubulami wrzeciona podziałowego za pośrednictwem kinetochorów, rozdzielają się i wędrują do przeciwnych biegunów, podobnie jak w anafazie mitotycznej. Każda, analogicznie jak w mitozie, staje się odtąd chromosomem. W telofazie II przy każdym z biegunów znajduje się więc po jednym chromosomie z każdej pary chromosomów homologicznych i są one niezreplikowane. Następnie odtwarza się osłonka jądrowa, chromosomy wydłużają się, stopniowo przyjmując postać włókien chromatynowych, i rozpoczyna się cytokineza.