Aktywnosc telomerazy

Wielu badaczy dostrzegało związek między aktywnością telomerazy a zdolnością komórki do nieograniczonego dzielenia się bez oznak starzenia. Mimo to dopiero na początku XXI w. uczeni z Korporacji Geron w Centrum Medycznym Uniwersytetu w Teksasie doświadczalnie dowiedli istnienia takiej zależności. Stosując technologię rekombinacji DNA, zainfekowali oni hodowle ludzkich komórek wirusem, który zawierał gen kodujący podjednostkę katalityczną telomerazy. Zainfekowane komórki nie tylko produkowały aktywną telomerazę, która istotnie wydłużała telomery, ale również odbywały znacznie więcej podziałów ponad liczbę, po jakiej normalne nie były już w stanie się dzielić. Telomery i telomeraza są przedmiotem intensywnych badań, ze względów teoretycznych i praktycznych. Zdolność do zaopatrywania komórek somatycznych w aktywną telomerazę, tak aby mogły się dzielić więcej razy niż zwykle, stwarza ogromne możliwości terapeutyczne, zwłaszcza tam, gdzie trzeba zastąpić utracone lub uszkodzone komórki. Nadanie komórkom zdolności do nieograniczonego dzielenia się może jednak mieć także bardzo groźne następstwa. Na przykład komórki z aktywną telomeraza po przeniesieniu do organizmu mogłyby zachowywać się jak komórki nowotworowe.