Eukariotyczny mRNA

Okres półtrwania mRNA bakteryjnego wynosi zazwyczaj minuty; mRNA eukariotyczny jest znacznie stabilniejszy, nawet gdy szybko ulega translacji. Bakteryjny mRNA jest transkrybowany w takiej formie, że może od razu ulec translacji. W przeciwieństwie do niego, mRNA eukariotyczny ulega dalszym modyfikacjom i obróbce, zanim zostanie wykorzystany do syntezy białka. Do informacyjnego RNA dołącza się czapeczka i ogon poliadenylowy, potem następuje wycinanie intronów i składanie eksonów, a następnie powstała cząsteczka, po transporcie z jądra do cytoplazmy, służy do inicjacji translacji. Wszystkie te etapy są potencjalnymi punktami regulacji tłumaczenia informacji zawartej w mRNA na język aminokwasów oraz produkcji białka kodowanego przez daną cząsteczkę mRNA. Dodanie ogona poli-A do eukariotycznego mRNA wydaje się niezbędne do inicjacji translacji. Wykazano, że translacja cząsteczek mRNA o długim ogonie poli-A jest wydajniejsza, a cząsteczek o krótszym ogonie - wyraźnie słabsza. Poliadenylacja, zazwyczaj zachodząca w jądrze, może również zachodzić w cytosolu. Jeżeli krótki ogon poli-A cząsteczki wydłuży się, to może się ona uaktywnić, a następnie rozpocząć translację.