Analiza drzewa rodowego

Pionierskie badania nad genetyką człowieka dotyczyły zazwyczaj łatwo rozpoznawalnych i kontrastujących ze sobą cech oraz ich obecności lub braku u poszczególnych członków danej rodziny. Drzewo genealogiczne, które ukazuje sposób dziedziczenia, np. jakiegoś schorzenia w obrębie kilku pokoleń, nazywamy drzewem rodowym. Analizę takich drzew powszechnie stosuje się do dziś, jako znakomite uzupełnienie innych technik badawczych, w tym molekularnych, ponieważ umożliwia ona poznanie wzajemnych zależności między pobraną od człowieka i opisaną przez badaczy cząsteczką DNA a rzeczywistym fenotypem. Jest to także niezastąpione narzędzie pracy klinicystów oraz osób pracujących w poradnictwie genetycznym. Obecnie jednak rodziny stają się coraz mniej liczne, a w dodatku niełatwo zebrać dostateczną ilość informacji o wszystkich ich członkach, zwłaszcza zmarłych, co utrudnia konstrukcję takiego drzewa. Drzewa rodowe tworzy się, używając ogólnie przyjętych symboli. Każdy poziomy rząd reprezentuje jedno pokolenie: najstarsze znajduje się na samej górze, a najmłodsze na samym dole. W obrębie danego pokolenia członkowie rodziny są zazwyczaj ponumerowani numerami arabskimi kolejno od lewej do prawej. Linie poziome łączą dwoje rodziców, a linie pionowe odchodzące od poziomej wskazują na ich potomstwo.