Choroby od workowcow

Groźnymi chorobami powodowanymi przez workowce są infekcje mączniakowe, zgorzel rakowata kasztana, choroba holenderska wiązów, parch jabłoni oraz brunatna zgnilizna, która atakuje wiśnie, brzoskwinie, śliwy i morele. Zgorzel rakowata kasztana została zawleczona do Ameryki na początku XX w. z azjatyckimi kasztanami i szybko rozprzestrzeniła się, infekując drzewa, całkowicie nieodporne na tego typu grzyby. Do połowy XX w. choroba spowodowała uszkodzenie lub śmierć kilku miliardów dorosłych drzew - prawie wszystkich kasztanów w całym naturalnym zasięgu. Obecnie prowadzi się badania nad tym gatunkiem i uchronieniem go przed wyginięciem. Podjęto próby skrzyżowania kasztana amerykańskiego z pokrewnym kasztanowcem chińskim, odpornym na zgorzel rakowatą. Inne próby dotyczą modyfikacji genetycznej wirusa, który byłby zdolny do zainfekowania grzyba, zmniejszając jego wirulencję. Wśród podstawczaków sprawcami chorób są śniecie i rdze, atakujące rośliny takie jak kukurydza, pszenica czy owies. Patogenami mogą być także pewne grzyby niedoskonałe, np. z rodzaju Verticillium oraz grzyb Colleotńchum lindemuthianum wywołujący antraknozę fasoli. Niektóre grzyby pasożytnicze, takie jak rdza źdźbłowa pszenicy, mają skomplikowany cykl życiowy obejmujący dwóch lub więcej gospodarzy oraz wytwarzanie kilku rodzajów zarodników. Rdza źdźbłowa pszenicy w jednym ze stadiów cyklu życiowego musi zainfekować berberys. Od chwili poznania cyklu życiowego tego pasożyta usuwano berberys z terenu upraw zboża, co zmniejszyło straty z powodu tej choroby.